Różnica między naukami przyrodniczymi a naukami społecznymi

Nauki przyrodnicze to zbiór dyscyplin naukowych, które zajmują się badaniem natura i zjawiska przyrodnicze Jej celem jest wyjaśnienie i odkrycie praw rządzących światem przyrody oraz przewidywanie jego zachowań.

Nauki społeczne są zbiorem dyscyplin naukowych, które mają za przedmiot badań istoty ludzkie, społeczeństwo i jego instytucje Jego intencją jest wyjaśnienie i zrozumienie, jak działa świat społeczny.

Obie wykorzystują metodę naukową i dążą do poszerzenia wiedzy o rzeczywistości.

Nauki przyrodnicze Nauki społeczne

Definicja

Są one zbiorem dyscyplin naukowych badających przyrodę i zjawiska przyrodnicze.

Są zbiorem dyscyplin naukowych, które badają człowieka, społeczeństwo, jego zachowania, interakcje i wytwory.

Przeznaczenie

Wyjaśnij i odkryj prawa świata przyrody oraz sposób ich działania. Wyjaśnij i zrozum, jak działa świat społeczny, działania i zachowania ludzi oraz ich instytucji.

Przedmiot badań

Świat i zjawiska przyrodnicze. Człowiek, świat społeczny i jego interakcje.

Metody

Głównie ilościowe, eksperymentalne i wspierane przez nauki formalne, takie jak matematyka. Ilościowe, jakościowe i mieszane.

Cechy

  • Determiniści, prymat zasady przyczynowo-skutkowej.
  • Wysoki stopień neutralności.
  • Eksperymentowanie jest ważne.
  • Wysoka przewidywalność i niezawodność.
  • Ważna jest kontrola zmiennych.
  • Wytwarzają prawa, teorie i ogólne zasady.
  • Jego przedmiot badań nie jest zbyt niejednoznaczny.
  • Testowanie i obalanie teorii jest imperatywem w ich praktyce.
  • Jego przedmiot badań jest bardzo złożony.
  • Poziom neutralności jest ograniczony.
  • Trudności w przeprowadzaniu doświadczeń.
  • Niemożność ustalenia ogólnych praw lub teorii.
  • Niski stopień kontroli badanych zmiennych.
  • Praca naukowa wykonywana jest indywidualnie lub w małych grupach.
  • Wysoki stopień interpretacji i niejednoznaczności.
  • Niski stopień przewidywalności i powtarzalności eksperymentów.
  • Zainteresowanie konkretnym kontekstem i pogłębienie.
Dyscypliny

Astronomia, fizyka, chemia, biologia, geologia.

Między innymi historia, politologia, językoznawstwo, ekonomia, prawo, socjologia, archeologia, psychologia, geografia.

Czym są nauki przyrodnicze?

Nauki przyrodnicze to zespół dyscyplin naukowych, których celem jest. przedmiot badań zjawiska przyrodnicze i świat przyrody Stosują metodologię, która polega na wykorzystaniu obserwacji i eksperymentu.

Jego celem jest poszerzanie wiedzy o świecie przyrody, a także wyjaśniać i przewidywać jego zjawiska.

Ich celem jest tworzenie teorii i odkrywanie praw przyrody, dlatego wykluczają wszelkie wyjaśnienia, które nie są oparte na obserwowalnych, empirycznych, mierzalnych i testowalnych faktach.

Falsyfikowalność lub obalalność teorii w naukach przyrodniczych jest bardzo ważna: teorie nie są dogmatycznie uznawane za prawdziwe, ale muszą być stale testowane, aby nauka mogła się dalej rozwijać.

Są rygorystyczne naukowo i starają się zmniejszyć wieloznaczność poprzez uproszczenie badanego zjawiska, dlatego w praktyce pomija się wszystko to, co nie ma bezpośredniego wpływu na badania. Pozwala to na lepsze wyodrębnienie tego, co jest przedmiotem badań.

Z drugiej strony, utrzymują położenie deterministyczne Studentów interesuje odkrywanie związków przyczynowo-skutkowych w przyrodzie, poszukiwanie prawidłowości określających zachowanie obiektów i elementów przyrody, w celu wyjaśnienia rzeczywistości.

Charakterystyka nauk przyrodniczych

  • Deterministyczne: istnieje zainteresowanie wyjaśnieniami przyczynowo-skutkowymi.
  • Zwiększone wykorzystanie eksperymentu i modeli matematycznych z nauk formalnych.
  • Przyroda i zjawiska naturalne nie są wieloznaczne, a ich badanie można uprościć.
  • Dominuje metoda ilościowa.
  • Neutralność: przekonania lub opinie badacza mają niewielki lub żaden wpływ na proces i wyniki badań naukowych.
  • Powtarzalność i wiarygodność procesu badawczego i jego wyników.
  • Weryfikacja i obalenie są możliwe dzięki eksperymentom.
  • Ich celem jest odkrywanie praw, teorii i ogólnych zasad świata przyrody.

Przedmiot badań nauk przyrodniczych

Świat przyrody i jego zjawiska Ich celem jest sformułowanie praw i teorii, które są w stanie przewidzieć, co się wydarzy.

Zastosowana metoda daje pierwszeństwo eksperymenty Opiera się na zasadzie hipotetyczno-dedukcyjnej, czyli wychodzi od problemu, obserwuje fakty, stawia hipotezę, a następnie testuje hipotezę poprzez eksperyment.

Ze względu na specyfikę przedmiotu ich badań, w naukach przyrodniczych łatwiej jest określić i wyodrębnić zbiór badanych zmiennych niż w naukach społecznych.

Przewidywalność i niezawodność w naukach przyrodniczych

Ponieważ nauki przyrodnicze próbują odkryć i ustalić prawa, teorie i zasady, zachowanie zjawisk przyrodniczych musi być przewidywalne. To, co zostało odkryte lub osiągnięte teorie są testowane w stosunku do tego, co jest lub będzie obserwowane w świecie rzeczywistym.

Dla nauki ważne jest, aby wiedzieć, jak zachowa się świat przyrody, o ile zaistnieją te same fizyczne i metodologiczne warunki badania.

Kiedy eksperymenty testujące teorię są replikowane, a te kumulują pozytywne wyniki potwierdzające słuszność teorii, następuje wzrost wiarygodności jej zdolności predykcyjnej.

Główne gałęzie nauk przyrodniczych

Nauki przyrodnicze dzielą się na duże grupy, które z kolei dzielą się na inne dziedziny wiedzy. Chociaż ich przedmioty badań różnią się od siebie, istnieje wysoki stopień interakcji między ich poszczególnymi dyscyplinami.

  • Astronomia Badanie obiektów niebieskich (gwiazd, planet itp.), które mają swoje źródło poza atmosferą ziemską.
  • Chemia Skład i właściwości substancji oraz ich wzajemne oddziaływanie.
  • Fizyka bada materię, energię, ich siły, ruchy i interakcje.
  • Biologia Nauka o życiu: uważana za "naukę o życiu", bada pochodzenie, funkcjonowanie i ewolucję istot żywych.
  • Geologia Fizyka Ziemi: badanie właściwości fizycznych Ziemi.

Ograniczenia nauk przyrodniczych

Sam rozwój technologiczny może stanowić barierę w analizie zjawisk przyrodniczych. Na przykład bez narzędzi obserwacyjnych, takich jak teleskop czy mikroskop, naukowcy nie byliby w stanie dokonać dokładnych pomiarów obiektu swoich badań odpowiednio w astronomii i mikrobiologii.

Nauki przyrodnicze dzielą z naukami społecznymi ograniczenia etyczne dotyczące eksperymentów. Eksperymenty na ludziach i innych istotach żywych wywołują debaty etyczne w środowisku naukowym oraz w sferze publicznej i politycznej ze względu na ich potencjalne konsekwencje.

Na poziomie biurokratycznym i decyzyjnym badania mogą być często ograniczane przez specjalne grupy interesów.

Możesz być również zainteresowany:

  • Różnica między nauką a techniką.
  • Przykłady hipotez

Czym są nauki społeczne?

Nauki społeczne to zespół dyscyplin, których przedmiotem badań są na stronie istoty ludzkie, ich zachowania, interakcje, wytwory i społeczeństwo.

Jego intencją jest wyjaśnić i zrozumieć W tym celu nauki społeczne wykorzystują różne podejścia metodologiczne, zarówno ilościowe, jak i jakościowe, do zbierania i analizowania danych. Nawet jeśli ich zdolności predykcyjne są ograniczone, mogą ustalić parametry, które zwiększają prawdopodobieństwo przewidywania pewnych zjawisk społecznych.

Naukowcom społecznym bardzo trudno jest prowadzić eksperymenty w środowisku umożliwiającym ocenę, kontrolę i pomiar wszystkich możliwych zmiennych, dlatego jednym z ich głównych ograniczeń jest trudność w odkrywaniu i ustalaniu ogólnych praw i teorii.

Charakterystyka nauk społecznych

  • Jej przedmiotem i podmiotem badań jest człowiek, społeczeństwo i jego wytwory.
  • Często zdarza się, że analiza skupia się na konkretnych przypadkach, w określonych kontekstach.
  • Neutralność nie zawsze jest możliwa.
  • Trudności w eksperymentowaniu i testowaniu wyników badań.
  • Słaba zdolność predykcyjna (prowadząca do problemów z niezawodnością).
  • Trudności w tworzeniu uogólnień oraz w proponowaniu praw i teorii.
  • Wzmożona debata w społeczności (powszechne są różne interpretacje tych samych zjawisk).
  • Wykorzystanie metod ilościowych, jakościowych i mieszanych.
  • Jej zmienne mają charakter atrybutów i są uzyskiwane m.in. poprzez obserwację, badania, ankiety i analizę różnych mediów.

Przedmiot badań nauk społecznych

Studia z zakresu nauk społecznych człowiek, jego wytwory i interakcje Jej cel związany jest z rozumieniem świata społecznego człowieka.

Podobnie jak w naukach przyrodniczych, nauki społeczne dystansują się od wyjaśnień rzeczywistości, które zawierają metafizyczne lub mistyczne założenia, woląc polegać na obserwowalnych faktach.

Ponadto ważne jest, aby w pracy badawczej rozpoznać wszelkie sądy wartościujące, osobiste opinie i uprzedzenia, ponieważ praca w naukach społecznych wiąże się z subiektywnością badacza i badanego świata.

Metody ilościowe i jakościowe w naukach społecznych

Nauki społeczne wykorzystują w pracy badawczej zarówno metody ilościowe, jak i jakościowe lub obie razem (metoda mieszana).

Podejście jakościowe koncentruje się na rozumieniu i wyjaśnianiu rzeczywistości społecznej na podstawie zebranych danych i ich analizy. Interesuje się specyficznymi kontekstami, zwykle wydarzeniami, które mają swoją specyfikę i których wyjaśnienie nie dotyczy innych kontekstów społecznych.

Takie podejście może być najlepsze w przypadku prac badawczych dotyczących tematów, w których nie ma wcześniejszych badań.

Wywiady, obserwacja bez ingerencji, analiza dokumentów historycznych i bibliograficznych oraz innych mediów (zdjęcia, wideo, nagrania dźwiękowe) to niektóre z technik stosowanych w tej metodzie.

Podejście ilościowe koncentruje się na analizie wyników pomiarów dokonywanych za pomocą instrumentów ograniczających możliwość popełnienia błędu lub unieważnienia danych, a także uogólnienia wyników.

Metoda ta podąża za parametrem działania nauk przyrodniczych i ma na celu dokonywanie odkryć w celu poszerzenia pola wiedzy.

Jest ona zalecana, gdy istnieje wcześniejszy dorobek badań, teorii i prac już przeprowadzonych w badanym obszarze.

Badania przekrojowe, badania zamknięte i badania opinii, kwestionariusze, wywiady ustrukturyzowane i eksperymenty to niektóre przykłady technik stosowanych w tej metodzie.

Być może zainteresuje Cię również pozycja Research Methods.

Paradygmaty nauk społecznych

W naukach społecznych występują różne paradygmaty, z których prowadzone są prace badawcze, takie jak pozytywizm, interpretatywizm i krytyczna nauka społeczna.

Pozytywizm

Jednym z wielkich paradygmatów nauk społecznych jest pozytywista Ta perspektywa badawcza podąża za linią metodologiczną nauk przyrodniczych, dlatego uważa, że rygor metodologiczny i poszukiwanie ważności są kluczem do wiedzy.

Wywodzi się od Auguste'a Comte'a (1798-1857) w XIX w. Według pozytywizmu świat człowieka jest redukowalny do rozumu, a jego działania są obserwowalne, mierzalne i przewidywalne.

Preferowane jest w niej podejście ilościowe, logiczne i dedukcyjne, oprócz testowania hipotez, gdy tylko jest to możliwe. Jej celem jest wyjaśnienie rzeczywistości społecznej, przyczyn i skutków zdarzeń oraz odkrycie jej praw.

Interpretatywizm

W przeciwieństwie do pozytywizmu znajduje się interpretatywizm która wywodzi się w dużej mierze od socjologa Maxa Webera (1864-1920) z końca XIX wieku.

Zgodnie z tym paradygmatem subiektywność badacza, aktów społecznych i jednostek sprawia, że w przeciwieństwie do tego, co dzieje się w naukach przyrodniczych, nie można uogólniać ludzkiej rzeczywistości. Ważne jest wyjaśnienie i zrozumienie ludzkich działań w ich różnych specyficznych kontekstach.

Preferowane jest stosowanie obserwacji i wywiadów pogłębionych, aby uzyskać wgląd w szczegóły dotyczące konkretnych przedmiotów badań, a także tego, jak nadają one znaczenie własnym doświadczeniom.

Krytyczne nauki społeczne

Na stronie krytyczna nauka społeczna przeciwstawia się pozytywizmowi za porzucenie humanizmu i ignorowanie podmiotowej strony nauk społecznych, a także interpretatywizmowi za skupienie się na zredukowanej przestrzeni rzeczywistości, bez propozycji przemian społecznych. Podejście to zrodziło się wokół myśli Szkoły Frankfurckiej w XX wieku.

Według tego paradygmatu możliwe jest obserwowanie rzeczywistości, ale na te obserwacje zawsze wpływa subiektywizm badacza. Ponadto uważa, że nauki społeczne powinny prowadzić do zmian społecznych, które poprawiają społeczeństwo.

Problemy metodologiczne w naukach społecznych

Badania z zakresu nauk społecznych są prowadzone na ludziach, co może rodzić problemy etyczne. Proces, eksperyment (jeśli jest przeprowadzany) i wyniki badań mogą mieć ważne implikacje.

Ponadto badanie w dziedzinie społecznej jest otwarte na to, że jego wyniki mogą być różnie interpretowane przez instytucje, badaczy i ogół społeczeństwa.

Z drugiej strony, trudność w kontrolowaniu zmiennych i warunków badawczych ogranicza powtarzalność badań.

Trudno jest ustanowić prawa i stworzyć teorie naukowe, które są uniwersalnie ważne. Większość wyników w naukach społecznych skupia się na bardzo specyficznych i kontekstowych aspektach rzeczywistości. Prawdopodobieństwo, że coś się wydarzy, można oszacować, ale bardzo trudno jest uniknąć niepewności.

Trudność obalenia słuszności teorii jest czymś, co podlega dyskusji i interpretacji. Budzi to krytykę poziomu naukowości i ogólności wiedzy wytwarzanej w naukach społecznych.

Główne dyscypliny nauk społecznych

  • Historia
  • Nauki polityczne
  • Lingwistyka
  • Prawo
  • Socjologia
  • Gospodarka
  • Geografia
  • Antropologia
  • Archeologia
  • Psychologia

Zobacz także:

  • Różnica między naukami formalnymi a rzeczowymi
  • Różnica między wiedzą empiryczną, naukową, filozoficzną i teologiczną.
  • Klasyfikacja nauk
Przewiń do góry